Het stadhuis van Namen: van de Place d’Armes naar Hôtel Kégeljan
In Namen wandel je voor het verhaal van het stadhuis van een plein naar een straat: een gebouw verdween in 1914, een kunstenaarswoning werd bestuurszetel en kreeg een recenter administratief vervolg.
Om het stadhuis van Namen te begrijpen, moet je een kleine verplaatsing maken. De oude prentkaart op deze pagina toont het vroegere gebouw aan de Place d’Armes, dat tijdens de Eerste Wereldoorlog verdween. De hedendaagse foto’s tonen het complex in de Rue de Fer. Het zijn dus geen twee toestanden van dezelfde gevel, maar verschillende hoofdstukken uit het stedelijke verleden.
Een bestuur krijgt een ander adres
Het oude stadhuis brandt in augustus 1914 uit. Na de oorlog koopt de stad in 1919 de woning van het echtpaar Kégeljan-Godin in de Rue de Fer. Volgens de Waalse erfgoedbeschrijving bouwde Henri Beyaert deze woning tussen 1878 en 1880 in de geest van de Vlaamse neorenaissance. Dat een privéwoning een bestuurszetel wordt, laat mooi zien hoe een stad na een historische breuk haar bestaande gebouwen een andere betekenis geeft.
Een gevel voor aandachtige wandelaars
Bij nummer 42 in de Rue de Fer ordent een strenge symmetrie een rijk decor van balkons, balusters, consoles, schelpmotieven en kleine obelisken. Het eclecticisme combineert een regelmatige opbouw met uiteenlopende ornamenten, passend bij een burgerlijk herenhuis uit de late negentiende eeuw. Ook Hôtel Kégeljan kreeg oorlogsschade: het werd in 1944 gebombardeerd en in 1947 herbouwd. Na de gemeentefusies volgde vanaf de jaren tachtig een grotere administratieve uitbreiding. Daardoor staan een historische woning en een recenter bestuurscomplex bij elkaar. De taken van een groeiende stad passen niet vanzelf in de geërfde muren.
De schilder die de herinnering opnieuw maakte
Franz Kegeljan is meer dan de naam van een vroegere eigenaar. Hij was gefascineerd door het verleden van Namen en schonk de stad in 1900 twintig schilderijen over haar geschiedenis. Ze werden bewaard in het oude stadhuis en gingen in 1914 verloren. Zoals de Citadel van Namen vertelt, gebruikte hij vervolgens zijn tekeningen en studies om deze geschilderde herinnering opnieuw op te bouwen én uit te breiden. In 1921 schonk hij vijftig doeken. Dat verhaal maakt de gevel menselijker: achter het gebouw schuilt ook een kunstenaar die weigerde de beelden van zijn stad te laten verdwijnen.
Een wandeling tussen aanwezigheid en afwezigheid
De Rue de Fer en de Place d’Armes behoren tot verschillende hoofdstukken van deze geschiedenis, terug te vinden op het officiële stadsplan. De prentkaart uit 1912 bewaart het beeld van een verdwenen gebouw. Hôtel Kégeljan getuigt van de oplossing na de oorlog. Het oude stadhuis zit dus niet achter de moderne gevel verborgen: de verplaatsing van het bestuur verklaart zowel een afwezigheid als een nog bestaand monument.
Praktisch voor je bezoek
Vanaf station Namur bereik je het centrum te voet. Controleer je route en vraag voor een bezoek binnen informatie bij de toeristische dienst of het stadsbestuur. Een stadhuis blijft een werkplek: administratief onthaal betekent niet dat kantoren, salons en schilderijen vrij te bezoeken zijn. Geniet eerst van de wandeling buiten en informeer daarna naar eventueel geplande erfgoedopenstellingen of rondleidingen. Zo blijft de ontdekking prettig en verwacht je geen toegang die niet is toegezegd.
Foto’s en credits
Foto 1 — Hôtel Kégeljan, het historische deel van het stadhuis van Namen in de Rue de Fer, gefotografeerd op 5 september 2005. Philippe SAMPONT · CC BY-SA 2.5 · Bron.
Foto 2 — Het Maison des citoyens, het recentere administratieve deel van het stadhuis van Namen, gefotografeerd in juni 2022. Grentidez · CC BY-SA 4.0 · Bron.
Foto 3 — Archief: het VROEGERE stadhuis van Namen op de Place d’Armes, prentkaart verstuurd op 25 november 1912; dit gebouw verdween in 1914 en is niet Hôtel Kégeljan. Auteur non identifié ; carte originale numérisée par Jmh2o · Domaine public (PD-anon-70-EU) · Bron.
