Belgisch witbier: de bierstijl die bijna verdween
Witbier met tarwe verdween bijna, tot de stijl in de jaren zestig in Hoegaarden nieuw leven kreeg en de wereld veroverde.
Een oude tarwetraditie
In de streek rond Hoegaarden werd witbier lang met tarwe en kruiden gebrouwen. De bleke kleur, natuurlijke troebelheid en frisse smaak onderscheidden het van de donkere bieren die vroeger op veel markten overheersten.
Het leek voorgoed verdwenen
Industrialisering, de opmars van pils en het verdwijnen van kleine brouwerijen verzwakten de stijl. In 1957 sloot Tomsin, de laatste traditionele brouwerij van Hoegaarden. Het lokale witbier leek alleen nog een herinnering te worden.
Pierre Celis brengt het terug
Pierre Celis kende de oude werkwijze uit de streek en begon midden jaren zestig opnieuw te brouwen in een voormalige melkerij. Hij koos weer voor tarwe, koriander en sinaasappelschil. Het succes kwam snel en bewees dat een oude smaak verrassend eigentijds kon zijn.
Een stijl die de wereld rondging
Belgisch witbier wordt vandaag ver buiten België gebrouwen. Het dankt zijn aantrekkingskracht aan lichtheid, een zachte zurigheid, zorgvuldig gedoseerde kruiden en een soepele textuur. De heropleving ervan is een prachtig voorbeeld van brouwerijerfgoed dat op het nippertje werd gered.
