Prijzen in de horeca: waarom alleen een QR-code niet volstaat
Digitale menukaarten zijn de voorbije jaren in restaurants en cafés ingeburgerd. Soms vervangt een klein vierkantje om te scannen de kaart op tafel. Handig om het aanbod snel te wijzigen, maar mag een zaak gasten verplichten hun telefoon te gebruiken om de prijzen te zien?
De richtlijnen die de FOD Economie op 17 juli 2026 publiceerde, geven daar een duidelijk antwoord op. Ze voeren geen nieuwe wet in, maar leggen uit hoe de bestaande regels in de horeca toegepast moeten worden. Een QR-code mag de informatie aanvullen, maar mag niet de enige toegang ertoe zijn.
Prijzen zijn vrij, hun aanduiding niet
Een café, restaurant of hotel bepaalt zelf zijn prijzen. De overheid legt geen minimum- of maximumbedrag op voor een gerecht of drankje. Maar een klant moet de prijs kunnen kennen vóór hij bestelt.
De informatie moet geschreven, leesbaar, zichtbaar en ondubbelzinnig zijn. De vermelde prijs is het volledige te betalen bedrag, inclusief btw, belastingen en eventuele verplichte kosten. Een onvermijdelijke toeslag mag dus niet pas bij de rekening opduiken.
Wat moet je buiten kunnen zien?
Bij zaken waar je ter plaatse eet of drinkt, moeten de tarieven vóór het betreden van de zaal raadpleegbaar zijn. Dat kan aan de gevel, achter een ruit of in een doorgang waar elke klant langs moet. Niet de drager is doorslaggevend, maar de reële mogelijkheid om je te informeren voor je gaat zitten.
Voor maaltijden en gerechten moeten aanbod en prijzen vermeld zijn. Bij dranken mag de aanduiding buiten beperkt blijven tot de meest representatieve voorbeelden per categorie. Binnen moet de klant de volledige lijst kunnen zien van alle maaltijden, gerechten en dranken die werkelijk worden aangeboden.
Waarom een QR-code alleen niet volstaat
Volgens de FOD Economie moet de onderneming de prijsinformatie actief verstrekken. Ze mag geen bijzondere inspanning van de klant vragen, zoals een smartphone bovenhalen, internet hebben, een code scannen en dan nog door een pagina navigeren om de prijs te vinden.
Een digitale kaart blijft perfect mogelijk, maar aanvullend op iets wat rechtstreeks leesbaar is: een gedrukte kaart, een bord, een display of een scherm van de zaak zelf. Zo worden ook mensen zonder smartphone en wie moeite heeft met digitale middelen niet uitgesloten.
En op het terras?
Ook een tijdelijk terras of een terras aan de overkant van de straat of het plein hoort bij de zaak. Als de verplichte prijsaanduiding bij de hoofdingang goed zichtbaar is, hoeft ze niet bij elke toegang tot het terras herhaald te worden.
Wie buiten zit, moet wel net als een klant binnen de volledige prijslijst kunnen raadplegen. Een promotiebord op het terras vervangt de complete kaart dus niet.
'Dagprijs' alleen zegt niet genoeg
Sommige verse producten kosten naargelang de aanvoer meer of minder en worden met 'dagprijs' aangeduid. Dat ontslaat de restauranthouder niet van de plicht het precieze bedrag te tonen. De klant moet kunnen zien welke prijs op dat moment geldt, zonder ernaar te moeten vragen.
Voor de uitbater betekent dit de prijsaanduiding bij elke wijziging bijwerken. Voor de klant betekent het dat een gerecht niet enkel met 'dagprijs' mag blijven staan als er vóór het bestellen nergens een concreet bedrag te vinden is.
Een nuttige verduidelijking voor iedereen
Voor zelfstandigen is een controle van vier punten handig: zichtbare prijzen vóór de ingang, de volledige kaart op elke plaats waar klanten eten of drinken, een alternatief voor de QR-code en onmiddellijke aanpassing van wisselende prijzen.
Voor klanten garanderen die regels dat zij bewust kunnen kiezen. Een duidelijke kaart voorkomt misverstanden, maakt vergelijken makkelijker en versterkt het vertrouwen. Wat een administratieve plicht lijkt, is tegelijk een gebaar van gastvrijheid.
Kort samengevat
De richtlijnen van de FOD Economie beperken de vrijheid om zelf prijzen vast te stellen niet. Ze herinneren er wel aan dat digitale informatie nooit een deel van de klanten mag buitensluiten. In de horeca begint transparantie al voor je de deur opendoet.
Deze richtlijnen kunnen worden bijgewerkt en geven de administratieve visie weer op het moment van publicatie. Wie als professional met een bijzondere situatie zit, raadpleegt daarom best de recentste versie van de FOD Economie.
